Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

Και όλα κυλανε όμορφα στο μικρό εξωτικό χωριουδάκι μας...


Ιούνιος...Λίγα μπανάκια τα σαββατοκύριακα, αρκετά ψεύτικα και λίγα αληθινά χαμόγελα ευχαρίστησης, Πολύ έμπνευση αλλά λίγος χρόνος και πολύ άγχος, φαινομενικά χωρίς λόγο... Και ο καθένας με τους ρυθμούς του...

Αυτή η στιγμή που αποφάσισα να γράψω εδώ είναι μία απ'τις κλασσικές νωχελικές, "άοσμες" του καλοκαιριού....Περιμένοντας την αδερφούλα μου να ετοιμαστεί για την αποφοίτηση του F. ακούγοντας Nekromantix, μια ιδιαίτερη μπάντα με υπέροχη δουλειά σκέφτομαι την φίλη μου την Ε. η οποία τώρα θα ετοιμάζεται για ένα live... Και κάπως έτσι περνάει το καλοκαίρι όλων μας...


Και για να αλλάξω και θέμα...
Μεγάλη ήττα φάγαμε όλοι από την συμφεροντολόγα εταιρία didi music... Rockwave my ass...

Καλύτερα να πηγαίνουμε όλοι μας στα τοπικά μας μαγαζάκια με ταπεινά (μόνο στα εφέ και όχι στην ποιότητα) live και καλλιτεχνικά δρώμμενα γενικότερα....
Και μία ερώτηση... Το fly beeyond fest το οποίο φέρνει και ωραίες μπάντες γιατί δε θα γίνει φέτος? Επειδή μεγαλοπιαστήκαμε και πιστέψαμε πως θα φέρουν wasp και motley crue να παίζουν την ίδια στιγμή στον ίδιο χώρο και δεν έχουμε λεφτά?

Τελος παντων... εγώ ας σταματήσω να μιλάω και να παραπονιέμαι γιατί αυτή τη στιγμή διαθέτω μόνο λεφτά για μπύρες στην Ναβαρίνου και στην Καμάρα...
Και η ζωή μας κυλάει όμορφα...

Με χάλασε? καθοοοολου.....




Precious url's you should bookmark too!


http://psychspaniolos.blogspot.com

http://punkdownload.blogspot.com

http://greekpunk.blogspot.com

http://www.hitentertainment.com/artattack/menu_artattacks.html

http://www.scribd.com/

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2009

Acceptance

Photo by me

...Acceptance is a whole new story. People of today just stopped accepting, drowned into their phenomenically big problems. It feels like we are all slaves of our own feelings. No Drugs. No Regrets. Just red neon lights where our hearts used to be...

part of my thoughts on "acceptance"..

Humanity should be happy about this miracle. My only reason for smilling on Sundays...

Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2009

Improvise..


                       

                           Yann Tiersen.

                                       The most talented and innovative music composer of today. 

I never understood how a person i never met could touch my soul so deeply and make me feel and see things i never did before... 

Yann Tiersen's music is not just notes put together... It definitely is magic.

Listen to the song. He speaks through it to every person's soul...

Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2008

Cruelty


She smirked deviously and he felt the coldness of her heart all over his body. He wanted to run away but was too afraid to do that.... He was trapped between her lustful eyes and his own fear of having his heart broken again. "Look what the cat dragged in..." he said almost whispering. She had the aura of a diva living in the 70's. "I missed you, baby", she said with pain and her eyes almost wet. He felt his knees so weak and with difficulty he dragged himself to the sofa near her. "To be honest, I missed you too, Ann." She smiled and he smiled back. Victory was hers.

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2008

For the love of that girl....


Και όλοι όσοι σε πλήγωσαν... έχουν πληγωθει. Λίγο ή πολύ, ποτέ δε θα μάθεις... Κράτα με σφιχτά γιατί κανένας δεν θα σ'αγαπήσει όσο εγώ, το ξέρεις; Μάθε το λοιπόν. Κανένας, ποτέ. Μη μου μιλάς για πράγματα ανούσια. Σε χρειάζομαι. Άκουσε με! Σε όποια αγκαλιά και να βρίσκομαι θα σε σκέφτομαι... Είναι η κατάρα μου. Για όσες καρδιές κάποτε άκουσα να σπάνε χωρίς να γυρίσω το κεφάλι μου. Είναι η καταδίκη μου. Σε θέλω, και πάντα θα 'σαι δικός μου. Δεν προσπαθώ να σε κερδίσω...τουλάχιστον όχι αρκετα. Είμαι εγωίστρια και προφανώς ποτέ δεν θα μάθεις τι θα μπορούσα να κάνω για σενα, ή τι έκανα για σένα... Εθελοτυφλείς μα κοίτα με. Κοίτα με, μια τελευταία φορά, καθώς πέφτω....

Best Song Ever ή αλλιώς η έμπνευση...

Τρίτη, 29 Ιουλίου 2008

Κι όταν η απουσία γίνει τρόπος ζωής...

Πονάει να αφήνεις κάποια πράγματα πίσω...και πονάει ακόμα πιο πολύ το ότι πρέπει να τα αφήσεις να φύγουν... ή το οτί αυτά σ'αφήνουν...δεν ξέρω τι πονάει πιο πολύ...η απόριψη ή το ηλίθιο μυαλό μου που γυρνάει όλο στα λάθος πρόσωπα...?
Κανείς δεν θα απαντήσει... Δεν θέλω...Δεν θέλω να ακούσω τίποτα...


Χθες σε είδα... στο πρόσωπο εκείνου του τύπου που με κοιτούσε επίμονα στο μπαρ... Μοιάζατε... Δεν ήσουν εσύ όμως.
Που και που ξεφεύγει η σκέψη μου και τρέχει σε σένα... βέβαια ειμαί καλά, συνήθως...

είμαι ελεύθερη... δεν πονάω πια... Ουτε και αισθάνομαι όμως...
Θλιβερό;
you have no fucking idea....

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2008

Oh, blue...strange color blue

She bent and whispered in his ear:"You're so strange, let me in your world". His Blue World was cold... and it was only for him to live in. He couldn't just let her in. She meant nothing.                                      She meant nothing  and she knew it from the start...

Sweet, oh sweet dreamers with their wierd smiles...

Fave song at the moment:

Strange color blue...by Madrugada